‘Je bent niet meer de opgesloten ambtenaar. Er is veel meer verbinding met buiten.’

Sinds twee jaar is de gemeente Leusden gevestigd in Het Huis van Leusden. Gemeente-ambtenaar Patrick is erg blij met deze verandering. Hij komt, onder andere, graag in het eet- werkcafé waar mensen met een verstandelijke beperking werken. ‘Ze zijn spontaan en vrolijk. En je krijgt altijd een eerlijk antwoord op je vraag.’

‘Dag Theobald, tot morgen!’ Patrick begroet een van de werknemers van het eet-werkcafé die op het punt staat om naar huis te gaan. Het eet- werkcafé is onderdeel van Het Huis van Leusden, een multifunctioneel gebouw waarin onder meer het gemeentehuis is gevestigd. Het café ligt aan een plein met winkels en is helemaal van glas. Theobald tikt buiten nog even op het raam als hij langsloopt en zwaait nog een keer uitbundig naar Patrick.

Patrick werkt al dertien jaar bij de gemeente Leusden als toezichthouder onderhoud buitenruimte. Hij is veel op pad, zo’n 30% van het werk doet hij binnen achter zijn bureau. Hij is erg blij met de nieuwe vestiging. Het oude gebouw stond op dezelfde plek maar had meer weg van een betonnen bunker, vindt hij. ‘Het was een soort doolhof met donkere gangen en smalle, hoge ramen. De kantine zat in de kelder. Er kwam bijna nooit iemand.’

De sfeer in het nieuwe gebouw vindt hij veel prettiger. ‘Er staan weinig muren en er is veel glas. Dat geeft een ruimtelijk gevoel. Je bent niet meer de opgesloten ambtenaar. Er is veel meer verbinding met buiten. Je ziet mensen lopen en hoe het weer is.’

Ook in het eet- werkcafé, tevens de lunchplek voor de ambtenaren, is Patrick nu een veel geziene gast. Het is een fijne ruimte om samen te komen, vindt hij. ‘Het is er lekker open en er staan leuke, lange en ronde tafels. En er is goede koffie.’ Soms ziet hij door de grote ramen buiten wel eens oud-collaga’s langslopen. Af en toe komt er eentje binnen om ‘een bakkie’ te drinken.

Patrick is tevens een van de ambtenaren die goed contact heeft met de drie werknemers van het eet- werkcafé. Allemaal hebben ze een verstandelijke beperking. Ze kennen Patrick bij naam en maken iedere dag een praatje met hem. Met Fabrice praat Patrick over voetbal. Heeft Judith nieuwe schoenen, dan komt ze die enthousiast laten zien. Theobald, die slechthorend is en moeilijk praat, vraagt Patrick elke dag of hij lekker geslapen heeft. ‘Ze zijn spontaan en vrolijk’ vindt Patrick. ‘En je krijgt altijd een eerlijk antwoord op je vraag. En gaat het niet goed, dan hoor je het ook.’

In het begin was niet iedereen blij met deze mensen als werknemers in het café, weet Patrick. Die weerstand kwam voornamelijk voort uit onwetendheid, vermoedt hij. ‘Nu hoor je er niemand meer over. Soms moet je wel eens wat langer wachten dan gebruikelijk. Maar ook daar klaagt niemand over.’ Patrick vindt het juist goed dat mensen met verstandelijke beperkingen op normale werkplekken werken. ‘Op die manier creëer je een afspiegeling van de maatschappij. Zij mogen er ook zijn.’

“Waar je leeft, waar je ontmoet.” Dat is het motto van Zenzo. Als ontwikkelaars van maatschappelijk vastgoed geloven wij in de kracht van sociale contacten door toevallige ontmoetingen. Het Huis van Leusden is een multifunctioneel gebouw met zorgwoningen, koopappartementen, een eet/werkcafé, het gemeentehuis en enkele maatschappelijke organisaties.